Turystyka CT LGD - Górka Klasztorna
close
Strona korzysta z cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookies w Twojej przeglądarce.
Dostępne pliki gpx:
ślad GPS Gajewo-Drawsko | ślad GPS Stare Osieczno-Łokacz | ślad GPS Ujście -Gajewo | ślad GPS Miała I |
(Pliki *.gpx pobrano: 67519 razy)


POLECAMY profil:






Górka Klasztorna

Górka Klasztorna - krótki rys historyczny

Sanktuarium w Górce Klasztornej uważane jest za najstarsze sanktuarium Maryjne w Polsce. Usytuowane jest ono na zachód od Łobżenicy.

Według podań w 1079r. Matka Boża objawiła się w tym miejscu, dokładniej  w dębowym gaju, pastuszkowi. Było to pierwsze objawienie na ziemiach polskich. Wieść o tym wydarzeniu szybko obiegła okolicznych mieszkańców. W przeświadczeniu  o prawdziwości ukazania się Maryi utwierdził ich fakt, iż od tego momentu źródełko płynące obok nabrało właściwości leczniczych. Zwiększająca się liczba pielgrzymów nie przesądziła jednak o szybkim wybudowaniu w gaju dużego, odpowiadającego swą wielkością ilości pątników kościoła. Wzniesieniu go przeszkodziły również zawirowania historyczne.

            Pierwsze wzmianki o próbie zagospodarowania terenu pochodzą z XV wieku. W 1404r. ówczesny właściciel Łobżenicy – Arnold z Wałdowa nadał augustianom grunty w pobliżu miasta w celu założenia pustelni.[1] W czasie wzmożonych prześladowań katolików ze strony protestantów Górka Klasztorna stanowiła „ostatni bastion wiary katolickiej”[2]. W 1575r. z polecenia Urszuli z Ostrorogów Krotowskiej – wojewodziny inowrocławskiej- drewniany kościółek na studzience został podpalony i doszczętnie spłonął.[3]  Konflikty między miejscowymi możnowładcami, głównie na tle religijnym, uniemożliwiły szybką odbudowę. Dopiero w 1626r. dzierżawiący dobra łobżenickie sędzia z Nakła – Zygmunt Raczyński rozpoczął wznoszenie nowego, drewnianego kościoła na miejscu poprzedniego. To z jego inicjatywy do Górki sprowadzeni zostali ojcowie bernardyni. W 1649r. Raczyński ufundował murowane prezbiterium.

Miejsce to zostało jednak całkowicie ograbione w 1657r. Wtedy król szwedzki Karol Gustaw wycofując się z resztkami swoich wojsk, atakowany przez Stefana Czarnieckiego, zatrzymał się na krótko w Gaju Góreckim. Ograbił on klasztor ze wszystkich kosztowności.[4]

W latach 1675-1680 staraniem wojewody poznańskiego i starosty nakielskiego – Andrzeja Karola Grudzińskiego wybudowano w całości murowany kościół.[5]  W 1728r. miała miejsce konsekracja świątyni i nadanie jej nowego wezwania, niezmienionego do dziś – Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (pierwotnie – Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny).[6]

Ołtarza głównego nie ominęły zamęty i zmiany dziejowe. Według podań pierwszy ołtarz stanął w prowizorycznym kościółku zbudowanym w 1111r. Miał się w nim mieścić obraz namalowany przez nieznanego malarza. Drugi ołtarz przybrał formę namiotu, postawionego w gaju na zgliszczach spalonego w 1575r. kościoła. Miało to znaczenie praktyczne, gdyż można go było w każdej chwili przenieść lub rozebrać. Namiot ten stawiał niejaki Kościelecki, który zawieszał w środku obraz matki Bożej przywieziony       z Głubczyna. Trzeci ołtarz mieścił się w drewnianym kościele. Jego fundatorem był Zygmunt Raczyński. Powstał on w 1636r. Czwarty ołtarz w stylu barokowym (wykonany po 1770r.) z najbardziej znanym obrazem Matki Bożej uległ w znacznej części spaleniu  w 1907r. Sprawców tego wydarzenia nigdy nie wykryto, ale wszelkie podejrzenia skierowane były na tamtejszą policję pruską, prowadzącą akcję germanizacyjną i przeciwną katolicyzmowi. Polacy z ks. Raczkowskim na czele postanowili odbudować ołtarz jak najszybciej i w sposób jak najbardziej wierny zniszczonemu.[7] Powstały wtedy ołtarz po dziś dzień mieści się w prezbiterium Góreckiego kościoła.

Obraz z tego ołtarza został ukoronowany w 1965r. przez Prymasa Wyszyńskiego. W koronie Matki Bożej znajduje się Biały Orzeł. Dookoła ukoronowanej głowy Maryi znajduje się napis MILLENIUM POLONIAE ET CULTUS MARIAE, a wokół Jezusa pięć kolców, sprowadzonych z pięciu różnych obozów zagłady funkcjonujących na ziemiach polskich w czasie okupacji. Mają one symbolizować piątkę malutkich dzieci zamordowanych w Górce Klasztornej podczas II wojny światowej – czwórkę rozstrzelanych w ogrodzie i jednego noworodka zamordowanego po urodzeniu.[8]

Jego wnętrze jest bardzo bogate i różnorodne, co związane jest z faktem, iż kult Matki Bożej odegrał ogromną rolę w dziejach i w kulturze, a historia nie oszczędziła również i tego miejsca. Mimo pożarów, grabieży i licznych zniszczeń, okoliczni mieszkańcy dbali o zapewnienie świątyni odpowiedniego wyglądu. Na przestrzeni wieków dokonywano w niej wielu renowacji. W sanktuarium na każdym kroku odnaleźć można ślady przeobrażeń, jakie były efektem  zmian społeczno-politycznych zachodzących na Krajnie. Dzisiaj możemy podziwiać znajdujące się w kościele ołtarze, freski i rzeźby. Świadczą one o bujnie rozwijającym się tutaj życiu religijnym i wysokim poziomie kultury. Z pewnością jest to miejsce godne obejrzenia. Wrażenie, jakie wywiera ono na zwiedzających jest niezwykle silne i zapada na długo w pamięć każdego, szczególnie osób znających dzieje tego klasztoru.

 Legenda o Górce Klasztornej

Malarz Bogurodzicy

Narady rysowników co do tego, w jaki sposób namalować obraz Matki Bożej, nie przynosiły rezultatów. Pasterz, któremu objawiła się Matka Najświętsza, już dawno umarł, a relacje osób, które słuchały jego opowieści, były niespójne. Jednakże Maryja przyśniła się jednemu z malarzy, który nie brał udziału w kłótniach. Stworzony jego ręką obraz był bardzo piękny, więc trzej bracia – budowniczy pierwszej świątyni-  nakazali jego przeniesienie do łobżenickiego kościoła. Stamtąd obraz dwukrotnie znikał, a kiedy przeniesiono go po raz trzeci z kościoła góreckiego, wizerunek Niebieskiej Pani przemówił:

Zanieście mnie na tę rolę, gdzie ja sama mieszkać wolę.

            Nie chciano się już buntować przeciw tak jawnej woli Matki Najświętszej. Lud z grodu łobżenickiego pod przewodnictwem tamtejszego proboszcza i trzech braci uroczyście przeniósł obraz do Górki.

 


[1]              P.Krupa, M. Ostoja-Lniski: Górka Klasztorna. Pelplin 1998, s. 29.

[2]              Ibid., s. 31.

[3]              Katalog zabytków sztuki w Polsce. Wyrzysk, Naklo i okolice. Red. T.Chrzanowski, M.Kornecki. Warszawa 1980, s. 6.

[4]              P.Krupa, M.Ostoja-Lniski: Górka Klasztorna. Op. cit., s. 36-37.

[5]              Katalog zabytków sztuki w Polsce ... . Red. T.Chrzanowski, M.Kornecki. Op. cit., s. 6.

[6]              P.Krupa, M.Ostoja-Lniski: Górka Klasztorna. Op. cit., s. 37.

[7]              Zob. Z.Żubrycki: Sanktuarium Maryjne Górka Klasztorna. Przewodnik. Górka Klasztorna, b.d., s. 17.

[8]              Ibid., s. 17-20.

Załączniki:
Historia Górki Klasztornej
(2016-03-13 17:01:19)
Górka Klasztorna-miejsce niezwykłe
(2016-03-13 17:03:21)
górka klasztorna-praca magisterska
(2016-03-13 17:07:17)
 

wstecz